Diplomasinin birçok açıdan önemli değişimler yaşadığı günümüzde, diplomatlar için en büyük sorunlardan birisi otoriter ve populist liderler. Dış politikayı iç politik hesaplarıyla, ideolojik görüşleriyle ve kişisel hırslarıyla yönetmek isteyen liderler diplomatlar için ciddi bir problem teşkil etmekte. Yılların emeği siyasi ilişkiler bir basın açıklamasıyla ya da mitingle buhar olurken, bu tarz liderlerin duygusal, kişisel ve heran değişebilen kararları ise diplomatların uluslararası muhatapları karşısında itibarlarını zedelemekte.

Ahmet Davutoğlu kuşkusuz Türk dış politikası tarihindeki en önemli isimlerden birisi. Gerek fikirleri gerekse uygulamadaki performansıyla Davutoğlu son yıllarda sıkça eleştirilen bir isim. Soğuk Savaş yıllarından kalma tarihi geçmiş jeopolitik kavramlara atfettiği önem ve neo-Osmanlıcı (bazılarına göre ise neo-İslamcı) ideolojik takıntısı Davutoğlu’nun fikirlerine dair önemli eleştirilerden.

Iranian philosopher Ali Shariati once said: “Do not believe anything in a nation where only the government enjoys freedom of speech.” The wisdom of these words has been proven time and time again, most recently during the Covid-19 pandemic where the Chinese government’s handling of the outbreak included withholding information while blatantly abusing the World Health Organization in a way that possibly cost thousands of lives across the globe.

COVID-19’un siyasi yansımaları krizin en fazla konuşulan ve üzerine öngörülerde bulunulan yönlerinden birisi. Genel beklenti bu krizin uluslararası ilişkilerde ve küresel ekonomide devrimsel sonuçlarının olacağı yönünde. Birçokları beklentiyi Türk iç siyasetine de uyarlamakta. Bu devrimsel sonuçları görmek için henüz erken. Ancak şu ana kadar gerek küresel dengelerde gerekse iç siyasette kriz temel dinamikleri değiştirmedi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın son Moskova ziyaretinde Kremlin Sarayı'nda Putin'le görüşmesi öncesinde dakikalarca bekletilmesine dair görüntüler ev sahibi Rusya adına tam bir nezaketsizlik ve görgüsüzlük örneği. Bir Türk vatandaşı olarak görüntüleri izlerken kahrolmamak elde değil. Rus devlet televizyonunun sözkonusu anları kronometreli olarak yayımlaması olayın Kremlin tarafından önceden kurgulandığını gösteriyor.

Uyanır uyanmaz telefonuma gelen mesajları farkettim. Sabahın erken saatlerinde polislerin hakkımdaki yakalama kararıyla eve geldiğini haber veriyordu iki yıldır görüşemediğim annem. Bir yıl önce, yine bir Şubat günü, yine benimle ilgili gelmişlerdi; ancak bu sefer ziyaretin farklı bir meseleden dolayı olduğunu tahmin edebiliyordum.

This report is addressed to two audiences simultaneously: Turkish policymakers weighing how to develop the Beylikova deposit, and Western governments and companies assessing whether Turkey is a credible partner in their supply chain diversification strategies. It examines both the opportunities Turkey’s entry into the rare earth sector could realistically generate and the structural obstacles that stand between the current situation and those outcomes.

This report analyzes Turkey’s vision for Syria following the fall of the Assad family and the rise of the HTS under the leadership of Ahmad al-Sharaa. In this regard, it focuses on the foreign actors that, alongside Turkey, now have the greatest ability to shape Syria’s future: namely the United States and Israel.

This study evaluates, through long-term projections to 2053, the potential impact of increased EV penetration on Turkey’s energy landscape. It provides a comparative assessment of how changes in the share of EVs within the total vehicle fleet, across several scenario frameworks, could influence fuel demand and petroleum import volumes. A second, closely related objective is to measure the scale of Turkey’s oil dependency in order to establish a basis for examining its policy implications.

This study focuses on the geopolitical dimensions and constraints shaping Turkey’s ambition to become a natural gas hub. The emphasis is on Turkey’s diplomatic relations with key supplier countries, the political instability across the wider Middle East, and the limited capacity of neighboring states to produce and export gas reliably—factors that collectively can make or undermine Turkey’s hub ambitions.

The Turkey–EU Customs Union, established in 1995, has been a defining feature of trade relations between Turkey and the European Union. Over the past three decades, the global economic landscape has evolved significantly, necessitating a modernization of the agreement to address new trade realities, regulatory developments, and emerging geopolitical challenges.

'A gift from God' was one of Erdoğan's first descriptions related to coup attempt in July 15. At first no one realized that God's gift meant a chaotic environment in which he needed to declare a national emergency with no checks and balances and then transform Türkiye’s parliamentary democracy into an executive presidency.