This is a story of uncertainty, fear, being ostracized and persecution. The story that began seven years ago is still ruining thousands of lives. The story that has found its place in olive oil as a symbol.

The finding of the European Court which merits attention is that “as a matter of principle, the mere fact of downloading or using a means of encrypted communication or indeed the use of any other method of safeguarding the private nature of exchanged messages could not in itself amount to evidence capable of satisfying an objective observer that an illegal or criminal activity was being engaged in”.

Merkez Bankası'nın 21 Ekim'de açıkladığı faiz indirimi kararı ekonomi biliminin temellerine aykırı olsa da, bu kararın öncesinde yaşanan üç üst düzey personelin bir gece yarısı operasyonuyla görevden alınması aslında piyasalar için sürprizlerin habercisiydi.

Erdoğan’ın aralarında ABD, Almanya, Fransa ve Hollanda’nın da bulunduğu on büyükelçiyi istenmeyen adam (persona non grata) ilan etme kararının ardından, her biri ayrı bir büyük kriz olan bu hadiseler gölgede kaldı. Bir ülkenin yakın ilişkiler içinde olduğu on ülkenin büyükelçisini birden istenmeyen adam ilan etmesi diplomasi tarihinde görülmüş bir hadise değildi çünkü.

Dışişleri Bakanlığı, 15 Temmuz’un ardından en yüksek oranda tasfiyenin yaşandığı kurumlardan biri oldu. Kariyer diplomatların yaklaşık dörtte biri ihraç edildi. İhraç edilenlerin çok büyük kısmı 2010 yılından sonra bakanlığa giren genç diplomatlardan oluşuyordu. 2010 gerçekten de Dışişleri’nin kurumsal yapısında köklü bir dönüşüm olarak nitelenebilecek önemli değişikliklerin yaşandığı bir yıl olmuştur. Dışişleri’nin yakın geçmişini anlayabilmek için bu değişiklikleri ve sonuçlarını anlamak kilit öneme sahiptir.

Erdoğan’ın geçtiğimiz hafta Angola, Togo ve Nijerya'yı kapsayan Afrika ziyaretinde en önemli gündemlerinden birisini başta SİHA olmak üzere, Afrika’ya silah satılması teşkil etti. Türkiye’nin Afrika’ya silah ihraç ederek kıtadaki askeri faaliyetlerini artırma, ekonomik kazanç elde etme ve Türk SİHA’ların yurtdışında satışıyla ülke prestijinin artması gibi beklentileri bulunuyor.

This report analyzes Turkey’s vision for Syria following the fall of the Assad family and the rise of the HTS under the leadership of Ahmad al-Sharaa. In this regard, it focuses on the foreign actors that, alongside Turkey, now have the greatest ability to shape Syria’s future: namely the United States and Israel.

This study evaluates, through long-term projections to 2053, the potential impact of increased EV penetration on Turkey’s energy landscape. It provides a comparative assessment of how changes in the share of EVs within the total vehicle fleet, across several scenario frameworks, could influence fuel demand and petroleum import volumes. A second, closely related objective is to measure the scale of Turkey’s oil dependency in order to establish a basis for examining its policy implications.

This study focuses on the geopolitical dimensions and constraints shaping Turkey’s ambition to become a natural gas hub. The emphasis is on Turkey’s diplomatic relations with key supplier countries, the political instability across the wider Middle East, and the limited capacity of neighboring states to produce and export gas reliably—factors that collectively can make or undermine Turkey’s hub ambitions.

The Turkey–EU Customs Union, established in 1995, has been a defining feature of trade relations between Turkey and the European Union. Over the past three decades, the global economic landscape has evolved significantly, necessitating a modernization of the agreement to address new trade realities, regulatory developments, and emerging geopolitical challenges.

'A gift from God' was one of Erdoğan's first descriptions related to coup attempt in July 15. At first no one realized that God's gift meant a chaotic environment in which he needed to declare a national emergency with no checks and balances and then transform Türkiye’s parliamentary democracy into an executive presidency.

This submission to the Universal Periodic Review (UPR) highlights severe issues undermining the integrity of Türkiye's judiciary, particularly focusing on rampant judicial corruption and impunity as well as human rights abuses which they facilitate. Based on the most recent incidents of corruption concerning members of the judiciary who serve in courts in Istanbul, Izmir and Ankara, this report seeks to examine the high-level corruption within the judiciary and the Turkish government’s failure or even willful ignorance in addressing it.