Diplomasinin birçok açıdan önemli değişimler yaşadığı günümüzde, diplomatlar için en büyük sorunlardan birisi otoriter ve populist liderler. Dış politikayı iç politik hesaplarıyla, ideolojik görüşleriyle ve kişisel hırslarıyla yönetmek isteyen liderler diplomatlar için ciddi bir problem teşkil etmekte. Yılların emeği siyasi ilişkiler bir basın açıklamasıyla ya da mitingle buhar olurken, bu tarz liderlerin duygusal, kişisel ve heran değişebilen kararları ise diplomatların uluslararası muhatapları karşısında itibarlarını zedelemekte.

Ahmet Davutoğlu kuşkusuz Türk dış politikası tarihindeki en önemli isimlerden birisi. Gerek fikirleri gerekse uygulamadaki performansıyla Davutoğlu son yıllarda sıkça eleştirilen bir isim. Soğuk Savaş yıllarından kalma tarihi geçmiş jeopolitik kavramlara atfettiği önem ve neo-Osmanlıcı (bazılarına göre ise neo-İslamcı) ideolojik takıntısı Davutoğlu’nun fikirlerine dair önemli eleştirilerden.

Iranian philosopher Ali Shariati once said: “Do not believe anything in a nation where only the government enjoys freedom of speech.” The wisdom of these words has been proven time and time again, most recently during the Covid-19 pandemic where the Chinese government’s handling of the outbreak included withholding information while blatantly abusing the World Health Organization in a way that possibly cost thousands of lives across the globe.

COVID-19’un siyasi yansımaları krizin en fazla konuşulan ve üzerine öngörülerde bulunulan yönlerinden birisi. Genel beklenti bu krizin uluslararası ilişkilerde ve küresel ekonomide devrimsel sonuçlarının olacağı yönünde. Birçokları beklentiyi Türk iç siyasetine de uyarlamakta. Bu devrimsel sonuçları görmek için henüz erken. Ancak şu ana kadar gerek küresel dengelerde gerekse iç siyasette kriz temel dinamikleri değiştirmedi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın son Moskova ziyaretinde Kremlin Sarayı'nda Putin'le görüşmesi öncesinde dakikalarca bekletilmesine dair görüntüler ev sahibi Rusya adına tam bir nezaketsizlik ve görgüsüzlük örneği. Bir Türk vatandaşı olarak görüntüleri izlerken kahrolmamak elde değil. Rus devlet televizyonunun sözkonusu anları kronometreli olarak yayımlaması olayın Kremlin tarafından önceden kurgulandığını gösteriyor.

Uyanır uyanmaz telefonuma gelen mesajları farkettim. Sabahın erken saatlerinde polislerin hakkımdaki yakalama kararıyla eve geldiğini haber veriyordu iki yıldır görüşemediğim annem. Bir yıl önce, yine bir Şubat günü, yine benimle ilgili gelmişlerdi; ancak bu sefer ziyaretin farklı bir meseleden dolayı olduğunu tahmin edebiliyordum.

This report focuses on Turkey's prominence as an emerging market for cocaine trafficking and organized crime in the last decade. Cocaine production in Latin America has dramatically increased since 2013, and Turkey’s status as an emerging market has attracted the attention of Latin American government officials on the front lines of the cocaine trade.

This report sets out to provide a comprehensive analysis of the tactics employed by the Erdoğan administration to achieve repressive goals abroad and the vulnerabilities and how they are enabled by the AML and CFT regulation in place.

This submission highlights the ongoing systematic actions and omissions by Turkish authorities against the so-called members of the Gulen Group, framed as crimes against humanity. It demonstrates the violations of recommendations that even Türkiye has supported.

This report offers an update to the United Nations Committee against Torture (the Committee) regarding the obstacles to implementing the Convention against Torture (the Convention) in Turkey. As a coalition formed by a collective of former Turkish diplomats, our focus is on the systematic torture faced by former diplomats detained at Ankara Police Headquarters. We delve into the Turkish context and present insights from our organization.

His electoral victory in May 2023 gave President Erdoğan five more years to further consolidate his power, eviscerate institutions, fill the bureaucracy with yes-men and expand his corruption network. This, of course, raises questions about the Turkish political system’s chances of recovery, the prospects for democratization after Erdogan and the regime’s tolerance for his demise.

This report aims to reveal and analyze the criminal acts and/or omissions of the Turkish authorities against individuals alleged to be affiliated with, connected to, or members of the Gülen Group in the context of violations of the right to property as crimes against humanity.