"How many people were fired when the reunification happened in Germany?" This question has been persistently used as a cliché answer by the Turkish officials whenever they are asked about the wide-ranging purges in public sector in Turkey.

@TC_Disisleri Bakan Yardımcısı @frkkymkc'nın BM #UPRTurkey toplantısında kağıttan okumaya çalışırken İngilizcesiyle alay konusu olup haklı bir üne kavuştuğu konuşma metni, aslında en öncelikli olarak içerik açısından skandal mahiyetteydi.

"Sayın Hocam, E-posta mesajıma yanıt verme nezaketi gösterdiğiniz için teşekkür ederim. Agos'taki yazınızda "toptancı yaklaşım" ve bazı hususları "eksik bırakma" şeklinde iki hata yaptığınızı kabul etmenizi ve bir sonraki yazınızda bu hususlara değinme taahhüdünde bulunmanızı önemsiyorum.

Uluç Özülker'in "dil bilmiyorlar", "herhangi bir backgroundları yok" dediği ve "terörist!" olarak nitelediği ihraç olmuş 600 diplomattan birisi olmam cihetiyle, şahsım adına bu hayâsız şarlatanlığa bir cevap hakkı doğdu. Esasen ailemin bana verdiği terbiye icabı övünmek maksadıyla geçmişimi sayıp dökmekten ar ederim, ama haysiyet cellatlığına soyunan birtakım uzaktan kumandalı adamların yüzlerine bazı şeyleri çarpmak vacip oldu.

Baskın Bey, İki hata yaptığınızı belirttiğiniz cevabınızda, hata olarak nitelediğiniz söylemlerinizi esasen devam ettiriyorsunuz. "Toptancı bir yaklaşım doğru değildi." diyorsunuz ancak devamında "genel dışı istisnalar bulunduğunu, bunların kurunun yanında yaşlar olduğunu" ifade ediyorsunuz.

Baskın Bey Merhaba, Hocalığımı yapmamış ancak hocalık sıfatını haiz kişilere bugüne kadar hep hocam diye hitap ettim ve bundan mutluluk duydum. Size de aynı şekilde hitap etmek isterdim ancak bu hitabı hak etmediğinizi düşünüyorum. Hocalığın/akademisyenliğin en mümeyyiz vasfı şüphecilik ve bundan doğan gerçeği araştırma merakı ve istediğidir. Son yazınız (Kayıp ilanı: Türk dış politikası ve T.C. Dışişleri Bakanlığı) gösterdi ki bunların zerresi sizde bulunmuyor.

This submission to the Universal Periodic Review (UPR) highlights severe issues undermining the integrity of Türkiye's judiciary, particularly focusing on rampant judicial corruption and impunity as well as human rights abuses which they facilitate. Based on the most recent incidents of corruption concerning members of the judiciary who serve in courts in Istanbul, Izmir and Ankara, this report seeks to examine the high-level corruption within the judiciary and the Turkish government’s failure or even willful ignorance in addressing it.

This report focuses on Turkey's prominence as an emerging market for cocaine trafficking and organized crime in the last decade. Cocaine production in Latin America has dramatically increased since 2013, and Turkey’s status as an emerging market has attracted the attention of Latin American government officials on the front lines of the cocaine trade.

This report sets out to provide a comprehensive analysis of the tactics employed by the Erdoğan administration to achieve repressive goals abroad and the vulnerabilities and how they are enabled by the AML and CFT regulation in place.

This submission highlights the ongoing systematic actions and omissions by Turkish authorities against the so-called members of the Gulen Group, framed as crimes against humanity. It demonstrates the violations of recommendations that even Türkiye has supported.

This report offers an update to the United Nations Committee against Torture (the Committee) regarding the obstacles to implementing the Convention against Torture (the Convention) in Turkey. As a coalition formed by a collective of former Turkish diplomats, our focus is on the systematic torture faced by former diplomats detained at Ankara Police Headquarters. We delve into the Turkish context and present insights from our organization.

His electoral victory in May 2023 gave President Erdoğan five more years to further consolidate his power, eviscerate institutions, fill the bureaucracy with yes-men and expand his corruption network. This, of course, raises questions about the Turkish political system’s chances of recovery, the prospects for democratization after Erdogan and the regime’s tolerance for his demise.