Baskın Bey Merhaba, Hocalığımı yapmamış ancak hocalık sıfatını haiz kişilere bugüne kadar hep hocam diye hitap ettim ve bundan mutluluk duydum. Size de aynı şekilde hitap etmek isterdim ancak bu hitabı hak etmediğinizi düşünüyorum. Hocalığın/akademisyenliğin en mümeyyiz vasfı şüphecilik ve bundan doğan gerçeği araştırma merakı ve istediğidir. Son yazınız (Kayıp ilanı: Türk dış politikası ve T.C. Dışişleri Bakanlığı) gösterdi ki bunların zerresi sizde bulunmuyor.

Dışişleri Bakanlığı personel sayısı bakımından en büyük kurumlar arasında değil. Dolayısıyla OHAL döneminde buradan ihraç edilen memurlara dair istatistikler, Milli Eğitim Bakanlığı veya Emniyet Genel Müdürlüğü gibi kurumlardaki kadar dikkat çekmedi. Ancak oransal açıdan bakıldığında, bu kurumda yürütülen tasfiye diğer kurumlardan geri kalmadı.

17 Aralık 2013’te resmi görevim icabı neredeyse tüm gün Başbakan Erdoğan’ın yakınındaydım. O gün şahit olduklarımı aktaracağım. Dışişleri kariyerimin o döneminde Bakan Ahmet Davutoğlu’nun danışmanıydım. Bakanla birlikte 16 Aralık'ta Konya’ya gittik.

Sayın Kurtulmuş, Geçtiğimiz günlerde katıldığınız bir programda; "eğer normal süreçlerle atmaya kalksaydık 2030 yılına kadar bunları devlet memurluğundan çıkaramazdık. Devlet kendini korumak için böyle acil olağanüstü bir tedbir almıştır" şeklindeki beyanatınızla KHK'ların hukuksuz olduğunu itiraf ve ilan etmiş oldunuz.

9 Şubat 2019 tarihli Dışişleri Bakanlığı açıklamasında Doğu Türkistan'daki Uygurların maruz kaldıkları baskılar konusunda Çin yönetimine ağır eleştiriler getiriliyordu. Açıklamanın başlangıcında, insan hakkı ihallalerinin son iki yılda ağırlaştığı vurgulanıyor, Çin yönetimi, Uygurların ve diğer Müslüman toplulukların etnik, dini ve kültürel kimliklerinin tasfiye etmekle suçlanıyordu.

Dışişleri Bakanlığı'ndan ihraç edilen diplomatlarla (meslek memurları ile konsolosluk ve ihtisas memurları) ilgili karalama kampanyalarında sıkça dillendirilen konulardan biri de Bakanlığın personel alım sınavlarının değiştirilmesi olageldi hep. Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu'nun da bu konuyu sık sık gündeme getirdiği anlaşılıyor.

This submission to the Universal Periodic Review (UPR) highlights severe issues undermining the integrity of Türkiye's judiciary, particularly focusing on rampant judicial corruption and impunity as well as human rights abuses which they facilitate. Based on the most recent incidents of corruption concerning members of the judiciary who serve in courts in Istanbul, Izmir and Ankara, this report seeks to examine the high-level corruption within the judiciary and the Turkish government’s failure or even willful ignorance in addressing it.

This report focuses on Turkey's prominence as an emerging market for cocaine trafficking and organized crime in the last decade. Cocaine production in Latin America has dramatically increased since 2013, and Turkey’s status as an emerging market has attracted the attention of Latin American government officials on the front lines of the cocaine trade.

This report sets out to provide a comprehensive analysis of the tactics employed by the Erdoğan administration to achieve repressive goals abroad and the vulnerabilities and how they are enabled by the AML and CFT regulation in place.

This submission highlights the ongoing systematic actions and omissions by Turkish authorities against the so-called members of the Gulen Group, framed as crimes against humanity. It demonstrates the violations of recommendations that even Türkiye has supported.

This report offers an update to the United Nations Committee against Torture (the Committee) regarding the obstacles to implementing the Convention against Torture (the Convention) in Turkey. As a coalition formed by a collective of former Turkish diplomats, our focus is on the systematic torture faced by former diplomats detained at Ankara Police Headquarters. We delve into the Turkish context and present insights from our organization.

His electoral victory in May 2023 gave President Erdoğan five more years to further consolidate his power, eviscerate institutions, fill the bureaucracy with yes-men and expand his corruption network. This, of course, raises questions about the Turkish political system’s chances of recovery, the prospects for democratization after Erdogan and the regime’s tolerance for his demise.